استعفای محمد مصدق از نخست وزیری


به گزارش خبرنگار تاریخ خبرگزاری فارس، امروز ۲۵ تیر ۱۳۹۷ خورشیدی برابر با ۳ ذی القعده ۱۴۳۹ هجری و ۱۶ جولای ۲۰۱۸ میلادی است که رویداد های زیر به وقوع پیوست.

 *استعفای دکتر مصدق از نخست وزیری و انتخاب قوام ‏السلطنه به این مقام توسط شاه (۱۳۳۱ ش)

دکتر محمد مصدق در روز ۲۵ تیر ماه ۱۳۳۱ ش، با شاه ملاقات کرد و لیست وزیران خود را تسلیم محمدرضا پهلوی کرد. در این دیدار، مصدق از شاه درخواست کرد تا پست وزارت جنگ هم با او باشد. زیرا مدعی بود که نظامیان به حرف او اهمیت نمی‌‏دهند و در کارها، کارشکنی می‏‌کنند و با این وضعیت، دولت نمی‌‏تواند به فعالیت خود ادامه دهد.

شاه با واگذاری وزارت جنگ به مصدق موافقت نکرد و مصدق به خانه بازگشت و بدون مشورت با احدی، استعفای خود را برای شاه فرستاد. در نتیجه، شاه، قوام ‏السلطنه را به نخست وزیری برگزید و او نیز در اولین روز زمامداری خود با انتشار اعلامیه‌‏ای، برخورد قاطع دولت با مخالفانش را اعلام کرد. اقدامات قوام که مورد حمایت همه جانبه شاه بود، مردم و علما را به صحنه کشاند و سرانجام این وقایع، زمینه‏‌ساز حضور گسترده مردم در قیام تاریخی ۳۰ تیر ۱۳۳۱ و بازگشت مصدق به قدرت گردید.

*جلسه مهم سران نظام درباره تصمیم‌‏گیری در مورد سرنوشت جنگ (۱۳۶۷ ش)

در ماه‏های آخر جنگ، حمایت جهانی از عراق به اوج رسید و آمریکایی‏‌ها، عملاً و به طور مستقیم وارد صحنه شدند. در این حال، علاوه بر آن‏که سیل کمک‏‌های مالی و تسلیحاتی از جانب فرانسه، روسیه، کویت، عربستان و دیگر هم پیمانان عراق، علیه ایران به کار گرفته می‌‏شد، عراقی‌‏ها نیز به طور وسیع مناطق مسکونی و جبهه‏‌ها را بمباران شیمیایی می‏‌کردند و مجامع بین ‏المللی با سکوت خود این جنایات را تایید می‌‏نمودند.

در این میان، حضرت امام خمینی(ره)، از همه این امور مطلع شدند و پس از کسب گزارش‏‌های مختلف، به این نتیجه رسیدند که قطعنامه ۵۹۸ را بپذیرند، هرچند که این کار به تعبیر امام(ره) به منزله نوشیدن جام زهر بود. در نهایت، در روز ۲۵ تیرماه ۱۳۶۷، جلسه مهمی با حضور سران سه قوه و اعضای مجلس خبرگان، شورای نگهبان و شورای عالی قضایی برای بررسی مسائل مهم کشور در نهاد ریاست جمهوری تشکیل شد.

در این جلسه پیشنهادهایی از جمله وساطت الجزایر، سازمان کنفرانس اسلامی و پاکستان مطرح شد که مورد تصویب قرار نگرفت و در نهایت قرار بر این شد که پذیرش قطعنامه ۵۹۸ رسماً به شخص دبیرکل سازمان ملل و با امضای رییس جمهور وقت، اعلام شود. سرانجام در ۲۶ تیرماه ۱۳۶۷، نامه ریاست وقت جمهوری اسلامی ایران مبنی بر پذیرش قطعنامه، توسط نماینده دایم ایران در سازمان ملل به دبیرکل سازمان در خانه او تسلیم شد و فردای آن روز به طور رسمی اعلام گردید.

*ارسال نامه سوم “صدام” به رییس جمهور ایران پس از پایان جنگ (۱۳۶۹ ش)

*سیدعلی نصر فرماندار کل مازندران به معاونت وزارت پیشه و هنر منصوب شد. (۱۳۱۷ ش)

*مجلس پانزدهم بامداد امروز افتتاح و شروع به کار کرد سردار فاخر حکمت در این جلسه به ریاست موقتی تعیین شد. (۱۳۲۶ ش) 

رضا حکمت (سردار فاخر) از اعضای مؤسس حزب دموکرات ایران بود و با کمک احمد قوام به وکالت و ریاست مجلس انتخاب شد. وی قریب پنج دوره بر مجلس ایران ریاست داشت.

*آپولوی یازده به سرنشینی آرمسترانگ، کولینز والدرین سفر تاریخی خود را به ماه آغاز کردند. (۱۳۴۸ ش)

*رویدادهای مهم این روز در تقویم هجری ( ۳ ذی القعده ۱۴۳۹ )

تولد “ابن مُنَیِّر” فقیه و مفسر مسلمان مصری(۶۲۰ ق)

ابوالعبّاس ناصرالدین احمد بن محمد بن منصور معروف به ابن مُنَیِّر در اسکندریه در مصر زاده شد. وی علوم مقدماتی را نزد پدرش فراگرفت و سپس رشته‏‌های مختلف علوم دینی چون فقه، ادبیات عرب و علوم قرآن را نزد اساتید مشهور زمان آموخت و در این رشته‏‌ها تخصص یافت. ابن مُنَیِّر در دوران زندگی خود، مناصب مختلفی داشته و مدتی متصدی قضاوت بوده است، هرچند که با سعایت و حسادت جمعی از دشمنانش از این کار برکنار شد. از این دانشمند مسلمان، آثار متعددی در زمینه‏ی تفسیر قرآن و دیگر علوم برجای مانده که کتاب الانصاف فیما تَضَمَّنَهُ الکَشّاف مِن الاعتِزال، بارها در قاهره به چاپ رسیده است. همچنین البحر الکبیر و نیز تحریرُ التَنزیه و تَحذیرُ التشبیه از دیگر آثار اوست. ابن مُنَیِّر در ۶۳ سالگی در اسکندریه‏ی مصر درگذشت و در مسجدی که امروزه به جامع المُنَیِّر معروف است به خاک سپرده شد.

*رحلت استاد کبیر “آیت‏ اللَّه سیدمحمد فشارکی” فقیه محقق و عالم امامی(۱۳۱۶ ق)

سیدمحمد بن امیر سید قاسم طباطبایى فشارکی اصفهانی، از بزرگان علمای شیعه در اوایل قرن چهاردهم هجری و از شاگردان میرزای شیرازی است. او در همان زمان، مرجعِ تدریسِ افاضل بسیاری در سامرا بود. پس از وفات استاد، راهی نجف اشرف گردید و حوزه‏ی درس وی نیز در آن سامان برپا شد. میرزای نایینی و حاج شیخ عبدالکریم حائری و دیگر بزرگان از شاگردان ایشان هستند. مراتب علم و فضل آیت اللَّه فشارکی به اندازه‏ای است که درکلمات برخی از بزرگان به “استادِ کبیر” معروف می‏‌باشد. علی رغم فراهم بودن شرایط لازم جهت به دست گرفتن ریاست علمی و مرجع دینی، به این امور اعتنایی نکرد و تنها به تدریس و تالیف پرداخت. اِصالةُ البَرائه، الاغتسالِ و الفُروعُ المُحَمَّدیَّه ازآثار اوست. مدفن این عالم بزرگ در نجف واقع شده است.

*رویدادهای مهم این روز در تقویم میلادی ( ۱۶ جولای ۲۰۱۸ )

قتل عام خانواده سلطنتی روس در هنگامه انقلاب بزرگ روسیه (۱۹۱۸م)

نیکلای دوم، آخرین تزار روس و آخرین امپراتور روسیه قبل از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷، در سال ۱۸۶۸م به دنیا آمد. وی در سال ۱۸۹۴م در ۲۶ سالگی پس از مرگ پدرش به حکومت رسید و بر اثر بی‌‏تجربه بودن، زمام امور کشور در اختیار عموهای وی قرار گرفت. با شکست روسیه از ژاپن در سال ۱۹۰۵م فرصت مناسبی برای مردم پیش آمد تا علیه حکومت دیکتاتوری تزاری شورش نمایند.

این تظاهرات و اعتصابات به تدریج تمامی کارخانجات و ارگان‌‏های حکومتی را دربرگرفت و اوج آن، کشتار ۲۲ ژانویه ۱۹۰۵ یا یکشنبه سیاه بود که صدها نفر از معترضان به دست نیروهای تزار کشته شدند. نیکلای دوم برای فرو نشاندن ناآرامی ‏ها دستور داد مجلس مشورتی دوما تشکیل شود.

اما دوره‏‌های اول و دوم دوما به دلیل نقشی که در تضعیف تدریجی پایه‌‏های حکومت تزار ایفا کرد، پس از چند ماه فعالیت منحل شد و اعضای آن به زندان با اعمال شاقه یا به اردوگاه‌‏های کار اجباری محکوم شدند. لنین که در آن زمان رهبری اکثریت مخالفان را برعهده داشت از کشور گریخت و به سوئیس رفت.

از آن سو، جنگ و گریز سیاسی و نظامی میان تزار و مردم روسیه تا سال‏های بعد با قوت و ضعف ادامه داد تا اینکه این شورش‏‌ها به جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴م متصل شد و وقوع جنگ، پایه‌‏های حکومت تزاری را به شدت متزلزل ساخت. به موازات این حوادث، جریان‏ های مخالف تزار و در رأس آن بلشویک‏‌ها به رهبری لنین بر شدت مبارزات خود افزودند و در نتیجه تزار در ۱۵ مارس ۱۹۱۷ با واگذاری قدرت به رئیس مجلس دوما، پس از ۲۳ سال از حکومت کناره‌‏گیری کرد. پس از چندی، با ورود لنین به مسکو، تزار از قدرت خلع شد و هم‏زمان با روی کار آمدن دولت موقت تزار، از آن پس به مدت ۱۵ ماه تحت نظر قرار گرفت. در این هنگام، لنین که از رشد گروه‏‌های مخالف بلشویسم در روسیه و احتمال قدرت گرفتن سلطنت‌‏طلبان و طرفداران تزار بیم‏ناک بود، دستور قتل تزار و خانواده او را صادر کرد.

سرانجام دستور قتل‌ ‏عام خانواده سلطنتی روسیه در شب ۱۶ ژوئیه ۱۹۱۸م در تبعیدگاه آن‏ها به موقعِ اجرا گذاشته شد. ماموران اجرای حکم لنین به قدری در اجرای این دستور عجله داشتند که فرصت تشخیص هویت و جدا کردن اعضای خانواده سلطنتی را از همراهان و خدمه آن‏ها پیدا نکردند و علاوه بر تزار و خانواده‏اش، پزشک و خدمتکاران آن‏ها را نیز به رگبار گلوله بستند.

انتهای پیام/



لینک منبع

ثبت شرکت سئو سایت



پاسخ دهید